Για την ψυχή ενός κοινοβουλίου

Ο υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης, Μανώλης Τασόγλου

Συντάκτης: 

Μανώλης Τασόγλου*

Δεν ξέρω αν έχουν τα κοινοβούλια δική τους ψυχή. Ισως έτσι θα έπρεπε να είναι. Μόλο που τα συνθήματα που φωνάζαμε μπροστά τους όλα τα τελευταία χρόνια μαρτυρούν πόσο άψυχα είναι, πόσο ξένα, πόσο νεκρά...

Η ψυχή ενός κοινοβουλίου θα έπρεπε να χτυπάει εκεί που χτυπάει η καρδιά ενός λαού. Εκεί που καρδιοχτυπάει για την ακρίβεια όλα τα τελευταία χρόνια ένας λαός, ο οποίος καθαιμάσσεται από τα μνημόνια και τη λιτότητα. Εκεί που μερικές φορές αφήνει την τελευταία του πνοή, γιατί αρρωσταίνει και δεν έχει περίθαλψη, χάνει τη δουλειά του και είναι σε απελπισία, χρωστάει και ονειδίζεται, ενώ δεν μπορεί να αντεπεξέλθει. Εκεί που χάνει το σπίτι του σε πλειστηριασμό, εκεί που διώχνει τα παιδιά του στα ξένα.

Οσο με θυμάμαι ασχολούμαι με την πολιτική. Με την πολιτική ως τρόπο οργάνωσης του κοινού μας ζην. Ηδη από μαθητής, την περίοδο της χούντας, εντάχθηκα στη Χριστιανική Δημοκρατία του Νίκου Ψαρουδάκη, του γνωστού αγωνιστή, εξόριστου και φυλακισμένου στη χούντα, αλλά και στη δημοκρατία.

Ποτέ δεν φαντάστηκα την πολιτική ως βιτρίνα, ως καριέρα, ως όχημα κοινωνικής αναγνώρισης. Ηρθε όμως η ώρα, καθώς οι συνθήκες βάρυναν και τα πράγματα διαρκώς δυσκολεύουν και πήρα τη μεγάλη απόφαση. Να συμμετέχω στη μεγάλη προσπάθεια της Αριστεράς για ανάταξη της οικονομίας και της γενικής πορείας της χώρας, για να σηκωθεί όρθιος αυτός ο λαός, για να παλέψουμε για ισότητα, προκοπή, δικαιοσύνη.

Είμαι γεννημένος Σαλονικιός και γνωρίζω καλά τα σοκάκια και τους ανθρώπους αυτής της πόλης. Αυτούς και θέλω να υπηρετήσω, όπως έκανα μέχρι τώρα από το μετερίζι της τοπικής αυτοδιοίκησης. Εχουμε να αγωνιστούμε για το νερό, που είναι δώρο Θεού και δημόσιο αγαθό. Για μας η ιδιωτικοποίηση του νερού είναι αιτία πολέμου. Εχουμε να αγωνιστούμε για το περιβάλλον της ζωής, για τη διαχείριση και διαλογή των σκουπιδιών στην πηγή τους. Εχουμε να αγωνιστούμε ενάντια στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε., την καταστροφή του περιβάλλοντος, μια καταστροφή που θα πλήξει όλη τη βόρεια Ελλάδα.

Σπούδασα στην Ξάνθη, στο Πολυτεχνείο. Το 1978 άνοιξα το βιβλιοπωλείο «Σοκάκι» στην έρημη τότε παλιά πόλη. Γρήγορα έγινε στέκι ανθρώπων που ψάχνονταν, χριστιανών κυρίως και αντιεξουσιαστών. Το διεθνές αντικαπιταλιστικό και αντισυμβατικό κίνημα επηρέασε βαθιά τη σκέψη και τη δράση μου. Εκφράστηκε και κορυφώθηκε με την πρώτη κατάληψη, πανελλαδικά, το 1979, του Πολυτεχνείου Ξάνθης ενάντια στον νόμο 815. Αμέτρητες προσαγωγές σε δίκες για διάφορους λόγους. Σήμερα που η Παιδεία διαλύεται και καθίσταται υποχείριο οικονομίστικων επιλογών με ξεκάθαρα ταξικά χαρακτηριστικά, με ενδιαφέρει να αγωνιστούμε για μια παιδεία με νόημα, παιδεία ελευθερίας και ανθρωπιάς. Σήκωσα τα μανίκια και δούλεψα όλα τα χρόνια της ζωής μου στη μικρή δική μου επιχείρηση, το κρεοπωλείο. Γνωρίζω από τα μέσα πόσο καταστροφικές είναι οι πολιτικές λιτότητας για την επιχειρηματικότητα και πόσο φρούδες οι ελπίδες για ανάπτυξη, μια άνιση ανάπτυξη, δίχως κοινωνικό κέρδος.

Είμαι χριστιανός και δεν μπορώ παρά να είμαι με την πλευρά του αδικημένου. Δεν μπορώ να ξεχωρίζω ανθρώπους για κανέναν λόγο, σε βάση εθνική, φυλετική ή άλλη. Ιδιαίτερα ανθρώπους που ζουν χρόνια, που γεννήθηκαν εδώ και δεν έχουν άλλη πατρίδα, ή ανθρώπους που η πατρίδα τους φλέγεται από την ιμπεριαλιστική επέκταση της Δύσης και τοπικούς απάνθρωπους εξουσιαστές.

Είμαι και σήμερα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Χριστιανικής Δημοκρατίας και με την υποψηφιότητά μου στην Α’ Θεσσαλονίκης ως συνεργαζόμενου στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ θέλω να εκφράσω την ανάγκη πλατιάς συνεργασίας, που να διέπεται από ήθος και κανόνες και να ξεπερνάει κάθε λογής μικροψυχία, υπολογισμούς και μιζέριες. Ο αγώνας μας για την ανατροπή είναι μεγάλος αγώνας. Και θα πρέπει όλοι να υπερβούμε και να υπερβάλουμε εαυτόν.Ως χριστιανοσοσιαλιστής, πάντα πίστευα στην ιδιαίτερη εκείνη ηρωική δυναμική που μπορεί να φέρει σε συνάντηση ανθρώπους της πίστης και ανθρώπους της Αριστεράς. Πάντα στήριζα τον διάλογο χριστιανών και αριστερών, όχι τόσο με φόντο την εξουσία, όσο με φόντο κοινούς αγώνες και δημιουργία.

Παλεύουμε για τη νίκη. Τα δύσκολα θα έρθουν μετά. Κι εκεί θα χρειαστούν άνθρωποι με σθένος και σταθερότητα. Ανθρωποι πραγματικά εδραιωμένοι στα λαϊκά κινήματα.

Ως πιστός ακολουθώ τη ρήση του αγίου Σιλουανού: «Τον νου σου στον Αδη και μην απελπίζεσαι». Ως πολίτης σας καλώ να σπάσουμε τον φόβο και να αγωνιστούμε με σχέδιο, σύνεση, ανιδιοτέλεια και ψυχή.

Χρειάζομαι την ψήφο σας στην Α’ Θεσσαλονίκης. Ανήμερα του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 25 του Γενάρη, θα γεννηθεί στη χώρα μας η ελπίδα.

* υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης

http://www.efsyn.gr/arthro/gia-tin-psyhi-enos-koinovoylioy

Η "Χριστιανική Δημοκρατία" και η ψήφος στο Μανόλη Τασόγλου στην Α' Θεσσαλονίκης

Η Χριστιανική Δημοκρατία, σύμφωνα μὲ τὴν πολιτικὴ ἀπόφαση τῆς Κ.Ε. καλεῖ τὰ μέλη καὶ τοὺς φίλους της σὲ  ψῆφο ὑποψηφίων βουλευτῶν σὲ ἀντιμνημονιακὰ κόμματα μὲ θέσεις πλησιέστερες στὶς δικές της καὶ  δὲν κατεβαίνει στὶς ἐκλογὲς οὔτε αὐτοτελῶς, οὔτε συνεργαζόμενη.

 Ο Μανόλης Τασόγλου είναι μέλος της Κ.Ε. της Χριστιανικής Δημοκρατίας και με απόφασή της, στην έκτακτη Σύνοδο στις 6 Ιανουαρίου 2015, αποδεσμεύτηκε, προκειμένου να αποδεχθεί πρόσκληση του ΣΥΡΙΖΑ να είναι υποψήφιος στην Α' Θεσσαλονίκης.

Ο αδ. Μανώλης γεννήθηκε στις Συκιές Θεσσαλονίκης το 1956 και ζει στη Νεάπολη. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο Ξάνθης και σήμερα εργάζεται ως κρεοπώλης. Είναι νυμφευμένος με τη Βάσω Πούπου και έχουν έναν γιο, το Σάββα.

Οργανώθηκε στη Χριστιανική Δημοκρατία το 1974. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το 1979. Εκλέχθηκε στο πρώτο μεταδικτατορικό συνέδριο της Ε.Φ.Ε.Ε.

Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Ε.Χ.Ο.Ν., της Νεολαίας της Χ.Δ. της μεταδικτατορικής περιόδου, και της Αυτόνομης Συσπείρωσης Ξάνθης.

Από τα φοιτητικά του χρόνια αναπτύσσει μια πλούσια δράση, συμμετέχοντας ενεργά σε συλλογικότητες που αμφισβητούν τις κατεστημένες δομές, νοοτροπίες και πρακτικές, αναζητώντας την Κοινωνική Δικαιοσύνη αγωνιζόμενος για το καινούργιο, που ελευθερώνει τον άνθρωπο από τα ποικίλα δεσμά που χαλκεύει το σύστημα.

Στο δρόμο αυτό της αγωνιστικής αναζήτησης και σε ηλικία 17 ετών, την περίοδο, καλοκαίρι του 1973, της «φιλελευθεροποίησης» του Παπαδόπουλου, συναντά την εφημερίδα της αντιδικτατορικής αντίστασης, την «Χριστιανική» με την ανεπανάληπτη, αρθρογραφία του Νίκου Ψαρουδάκη.

Με τη Μεταπολίτευση φεύγει από την Πολυτεχνική Σχολή Ξάνθης, όπου φοιτούσε. Το 1978 ανοίγει στην έρημη τότε παλιά πόλη της Ξάνθης, το βιβλιοπωλείο «Σοκάκι». Το «Σοκάκι» σύντομα γίνεται στέκι και χώρος προβληματισμού και δράσης νέων, ζωντανών, ανθρώπων που «ψάχνονταν», όπως λέει ο ίδιος.

Χριστιανοί και αντιεξουσιαστές συναντώνται στο «Σοκάκι» και δίδουν το αγωνιστικό παρόν τους στη Θρακιώτικη πόλη.

Η πολιτιστική, πνευματική και πολιτική αυτή όαση, «Σοκάκι» λειτούργησε μέχρι το 1994, ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος, στα πλαίσια της Τ.Ο. της Χ.Δ. Ξάνθης. Στο «Σοκάκι» θήτευσαν πολλοί, επώνυμοι σήμερα, επιστήμονες, καθηγητές Α.Ε.Ι., καθώς και μοναχοί και ιερομόναχοι!  

Το διεθνές αντικαπιταλιστικό και αντισυμβατικό κίνημα, το επαναστατικό κοινωνικό μήνυμα του Ευαγγελίου επηρέασε βαθιά τη σκέψη και τη δράση του αδελφού. Ως φοιτητής πρωτοστατεί, με τους συναγωνιστές του, ενάντια στο νόμο 815 του Γ. Ράλλη και έτσι πραγματοποιείται η πρώτη κατάληψη πανελλαδικά στο Πολυτεχνείο Ξάνθης. «Δεν ζητούσαμε διορθωτικές αλλαγές,»  δηλώνει, «τα ζητούσαμε όλα. Ζητούσαμε τη ζωή μας. Ήμασταν νέοι»!

Η δραστηριότητα του αδ. Μανόλη δεν σταματά στα νεανικά του χρόνια.

Στις εκλογές του 1981, οπότε η Χ.Δ. είχε πάρει μέρος αυτόνομα, είναι υποψήφιος βουλευτής του Κινήματος στην Ξάνθη και υποψήφιος ευρωβουλευτής. Να σημειωθεί ότι τότε η Χ.Δ. πέτυχε τα υψηλότερα εκλογικά ποσοστά στη Θράκη και ιδιαίτερα στην Ξάνθη!

Το 1986 συνιδρύει με άλλους Νεαπολίτες την Αυτόνομη Παρέμβαση Νεαπολιτών (ΑΠΑΝ) και έκτοτε συμμετέχει ενεργά στα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Από το 2010 μέχρι σήμερα είναι εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Νεαπολέως Θεσσαλονίκης. Μετέχει, επίσης, στον κοινωνικό καταναλωτικό συνεταιρισμό Bios Coop. Ταυτόχρονα, με τη δράση στην Τ.Α. επεδίωκε πάντοτε να υπάρχει ένας ουσιαστικός και ελεύθερος από προκαταλήψεις διάλογος της Αριστεράς με την Ορθόδοξη θεολογία.

Η πολύπλευρη πολιτική και κοινωνική δραστηριότητα του αδ. Μανόλη λειτούργησε, ταυτόχρονα, και ως πολύτιμη χριστιανική μαρτυρία σε πολιτικούς χώρους, που έχουν απογοητευθεί και αποξενωθεί από την Εκκλησία. Η προσπάθεια του να καταδείξει ότι οι χριστιανικές κοινωνικές αρχές της Χ.Δ. είναι και αξίες της Αριστεράς, τον έχει κάνει αποδεκτό και σεβαστό από μεγάλο μέρος του κόσμου της Αριστεράς. Με αυτό το δεδομένο, οι ιθύνοντες του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης τού πρότειναν να είναι υποψήφιος βουλευτής με το ψηφοδέλτιο τους στην Α' εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης ως συνεργαζόμενος. Ο αδ. Τασόγλου έθεσε αμέσως το ερώτημα στα όργανα του Κινήματος και η Κεντρική Επιτροπή της Χ.Δ. αποφάσισε να τον αποδεσμεύσει, προκειμένου να κατέλθει στις Εκλογές, στα πλαίσια της παλαιότερης τακτικής του Κινήματος με άλλους αδελφούς, αλλά και της θέσης του Ζ' Συνεδρίου για την ανάγκη πανεθνικής αντιμνημονιακής συσπείρωσης και των συνακόλουθων αποφάσεων της Κ.Ε. στο διάστημα από το 2012 μέχρι σήμερα να υπερψηφίζονται αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις.

Η Χ.Δ. δεν κατέρχεται στις εκλογές ούτε αυτοτελής, ούτε συνεργαζόμενη με κανένα κόμμα, όπως της προτάθηκε από τους ΑΝ.ΕΛ. και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως, τα μέλη και οι φίλοι της Χ.Δ. που ψηφίζουν στην Α' Θεσσαλονίκης, θα εφαρμόσουν με τον καλύτερο τρόπο το πλαίσιο που έχει θέσει η Κ.Ε. για την επιβαλλόμενη αντιμνημονιακή ψήφο, στηρίζοντας έμπρακτα και με κάθε τρόπο την υποψηφιότητα του αδ. Τασόγλου. Έτσι, θα συμβάλουν ώστε ένας δοκιμασμένος και ανιδιοτελής αγωνιστής  και πρωτεργάτης του χριστιανικού κοινωνικού αγώνα να αναδειχθεί στο Κοινοβούλιο, να δώσει τη χριστιανική και κοινωνική του μαρτυρία από νέο μετερίζι και –γιατί όχι;-να επηρεάσει θετικά προς την κατεύθυνση των χριστιανοκοινωνικών απόψεων και θέσεων τη σύνθεση και τον  πολιτικό προσανατολισμό μιας ενδεχόμενης κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Καλή επιτυχία αδελφέ Μανόλη.

H ευρωπαϊκή κρίση της Δημοκρατίας

του Τριαντάφυλλου Σερμέτη*

Αναμφίβολα οι Ευρωεκλογές ανέδειξαν εμφατικά το πρόβλημα δημοκρατικότητας που υφίσταται πλέον σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η δυσκολία στην Ε.Ε δεν έγκειται τόσο στο γεγονός ότι ενδυναμώθηκαν μέσα από την εκλογική διαδικασία ο ευρωσκεπτικισμός και η Ακροδεξιά που, πράγματι, αποτελούν αντικείμενο μελέτης, αλλά είναι επιτακτικό να προσανατολιστούμε στην αποχή, που αποτελεί το κύριο αντικείμενο προβληματισμού. Η κρίση δημοκρατικότητας είναι συνέπεια της κρίσης της αντιπροσωπευτικότητας.

Η αποχή σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., με εξαίρεση την Ελλάδα και την Ιταλία, ξεπέρασε το 50% φτάνοντας μέχρι και το 87% στην Τσεχία. Με αυτά τα δεδομένα, ποια νομιμοποίηση μπορεί να υπάρχει τελικά στο Ευρωκοινοβούλιο; Οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται είναι αλλοιωμένοι ή όχι; Υπάρχει αποπολιτικοποίηση στους ευρωπαίους πολίτες ή η πολιτική περνάει μεγάλη κρίση απαξίωσης; Για να απαντηθούν όλα αυτά τα ερωτήματα χρειάζεται να διαγνωστούν οι αιτίες.

Οι γενικές αιτίες του φαινομένου μας δείχνουν ότι το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης μοιάζει να μην κατανοείται ευρωπαϊκά, να πρυτανεύουν κριτήρια και σκοποθεσίες που δεν έχουν σχέση με τις έως τώρα κατακτήσεις των ευρωπαϊκών κοινωνιών, την ιδιαιτερότητα των αναγκών και προτεραιοτήτων του ευρωπαίου ανθρώπου. Eίναι πια σαφέστατη η απειλή να οδηγηθεί η Eυρώπη σε μια εξομοιωτική των λαών της πολτοποίηση, με ολοκληρωτική την υποταγή τους στους όρους του παγκοσμιοποιημένου, δίχως αντίπαλο, και γι’ αυτό αχαλίνωτου παιχνιδιού των «αγορών».

Οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται τον ευρωπαϊκό οργανισμό, με τη γραφειοκρατική σύσταση που φέρει, ως ιδιαιτέρως απομακρυσμένο από τα προβλήματα της πραγματικής κοινωνίας. Ο υπερεθνικός οργανισμός, δομημένος με συστατικά παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου φασισμού με επίκεντρο τα οικονομικά νούμερα, άσχετα με την πραγματική ζωή, δεν αντανακλά τη βιωτή των κοινωνιών. Οι ανισότητες που δημιουργεί αυτού του είδους η πολιτική, η συρρίκνωση των δικαιωμάτων και το ξήλωμα του δημόσιου τομέα σμικρύνουν επικίνδυνα τη δημοκρατία. Όλα αυτά δημιουργούν το αίσθημα της περιθωριοποίησης και κατά συνέπεια με την ψήφο ανάθεσης δεν θα αλλάξει κάτι δραματικά στη ζωή των ανθρώπων. Επιπλέον, η πολιτική, ταυτιζόμενη με την οικονομία, αυτονομείται από την κοινωνία και δημιουργείται μία πολιτική τάξη που δεν έχει επαφή με τους πολίτες. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι πολίτες αισθάνονται ότι δεν μπορούν να συμμετάσχουν στη διαμόρφωση της πολιτικής. Οι αξίες, οι αρχές αλλά και η πνευματική παράδοση της Ευρώπης, που τη συνόδευαν από το Διαφωτισμό και πέρα, έχουν καταρρεύσει με το κύμα του παγκοσμιοποιημένου βάρβαρου φιλελευθερισμού. Οι φιλόσοφοι του 20ού αιώνα, που αναζητούσαν το υπαρξιακό νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, σήμερα αποτελούν γραφικές καρικατούρες ενός παρελθόντος, μπροστά στη βαρβαρότητα της αμερικανοποίησης της Γηραιάς Ηπείρου.

Η Αριστερά οφείλει να επανασυνδεθεί με τα προτάγματα της σκέψης και της υπαρξιακής αναζήτησης και νοηματοδότησης των πνευματικών αξιών και της κουλτούρας, που οδήγησαν την Ευρώπη στον εξαίσιο πολιτισμό της. Είναι επιτακτικό η πολιτική να γίνει ξανά επίκεντρο, ώστε να αποκατασταθεί η Δημοκρατία.

Η Αριστερά, εγκλωβισμένη στον οικονομικό λόγο της, ως αντεστραμμένος νεοφιλελευθερισμός, οφείλει να δώσει απαντήσεις στην πραγματική ζωή και να εστιάσει στην πνευματική παράδοση της Ευρώπης, η οποία είναι «η γνώση για τη γνώση και όχι η γνώση για την «αγορά»». Να επανανοηματοδοτήσει τον ανθρωπισμό στο πλαίσιο της παράδοσής της, υφαίνοντας εξαρχής την κλωστή που συνδέει την Ευρώπη με τις ρίζες του Διαφωτισμού. Οι προοδευτικές δυνάμεις, όμως, μέχρι στιγμής επιχειρούν να απαντήσουν με τα ίδια όπλα στους αντιπάλους τους, δίχως να κατανοούν ότι αποξενώνονται από την κοινωνία με αυτή τη συμπεριφορά. Ο Γκράμσι έλεγε: «Να είσαι αλλοτριωμένος σημαίνει να έχεις τις ιδέες του αντιπάλου σου στο κεφάλι σου».

* Ο Τριαντάφυλλος Σερμέτης είναι Θεολόγος-Φιλόλογος,

Πρόεδρος Α’ ΕΛΜΕ Πέλλας (Blogs.sch.gr/tsermet)

www.e-dromos.gr

Η σφαγή στο Δίστομο,ο ρόλος των ιερέων,η εξαίρεση και το μεγαλείο της ψυχής των ηττημένων.

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 70 χρόνια από τη σφαγή του Διστόμου.218 κάτοικοι του χωριού έχασαν τη ζωή τους. Δεν είναι ο αριθμός των νεκρών που σοκάρει αλλά η αγριότητα των σφαγέων. Πέρα όμως από αυτή, το Δίστομο έχει να μας διδάξει πολλά. Το ερώτημα είναι ποιος τα ακούει;;;

Η διαστροφή των ανθρωποειδών του ναζισμού.

Στο Δίστομο οι Γερμανοί στρατιώτες ξεπέρασαν κάθε όριο. Αναφέρουμε ενδεικτικά κάποιες μαρτυρίες που συναντάμε στα κείμενα του λογοτέχνη Τάκη Λάππα:

Μια έγκυο, τη Διαμάντω Ζάκκα, και τον άντρα της, τους  σκοτώνουν σπίτι τους με αυτόματο. Ανοίγουν με λόγχη την κοιλιά τη Διαμάντως, βγάζουν το έμβρυο, το ποδοπατάνε και το λιώνουν…

Τον μικρό Στάθη Σταθά, έξι χρόνων, τον βρίσκουν μόνο του στο σπίτι. Τον βασανίζουν άγρια. Με μαχαίρι κόβουν τις σάρκες του στα μπούτια και τον αφήνουν  να πεθάνει στραγγίζοντας από αίμα… Στα παιδιά του Σταθά, την  Ελένη πέντε χρόνων και τον Γιάννη τριών,  τους κόβουν με  μαχαίρι το λαιμό, ενώ το τριμηνήτικο  βρέφος το λογχίζουν πολλές φορές και το αφήνουν στην κούνια του…

Στο σπίτι του παπά Σωτήρη, όπου μάζεψαν καμιά 15ριά, τους γάζωσαν μαζικά. Η παπαδιά εξιστορεί: «Εγώ τη στιγμή που μας βάλανε στο τουφεκίδι βύζαινα το κοριτσάκι μου, ενός χρόνου. Μου ρίξανε τρεις σφαίρες. Η μια μου χάλασε το ζερβί χέρι, η άλλη με πήρε ξώπετσα κάτω από τ’ αυτί. Η Τρίτη χτύπησε τη Μαργαρίτα μου. Της άνοιξε το κεφάλι κι όπως την κράταγα στην αγκαλιά μου τα μυαλά της πεταχτήκανε στα μούτρα μου»… 

Η φωτεινή εξαίρεση

Ένας γερμανός με αυτόματο ανεβαίνει τις σκάλες σπιτιού, βλέπει έντρομους καμιά 15ριά ανθρώπους να περιμένουν το τέλος. Τους γνέφει να σωπάσουν, λέει τη λέξη «καπούτ» και πυροβολεί πάνω από τα κεφάλια τους. Τους φάνηκε δακρυσμένος. Βγαίνει χτυπώντας δυνατά την πόρτα, κατεβαίνοντας σκοτώνει ένα σκυλί, για ξεκάρφωνα, και λέει σε μια ομάδα που ερχόταν, δείχνοντας το σπίτι, κάτι  που φάνηκε ότι περιείχε τη λέξη «καπούτ».   Η ομάδα έφυγε, οι χωριανοί γλύτωσαν… 

Απόλυτα προσωπικό ρίσκο, όχι ανώδυνος αντιναζισμός του καναπέ ή του facebook ,όπως ο δικός μας…

Ο παπάς του  χωριού, εθνομάρτυρας π. Σωτήρης Ζήσης 

Όπως αναφέρει ο θεολόγος-συγγραφέας Νίκος Νικολάου,ο π. Σωτήρης υπήρξε «συνειδητός λειτουργός και μεγάλος πατριώτης. Πάντα φρόντιζε για την πνευματική προκοπή του ποιμνίου του και αγωνιζόταν για την πολυπόθητη ελευθερία της πατρίδας του. Στις 10 Ιουνίου του 1944,οι χιτλερικοί συνέλαβαν 10 κατοίκους του μαρτυρικού Διστόμου ,με σκοπό να τους εκτελέσουν… ο π. Σωτήρης μόλις πληροφορήθηκε τη σύλληψη…έτρεξε κοντά τους και γεμάτος από δάκρυα γονατισμένος παρακαλούσε τους θηριώδεις χιτλερικούς Γερμανούς να τους αφήσουν ελεύθερους… Οι ναζίδες Γερμανοί ,μ’όλο που προσπειούνταν πως πείσθηκαν..αθέτησαν την υπόσχεσή τους. Και όχι μόνο τους σκότωσαν, αλλά έβγαλαν και τα μάτια του π. Σωτήρη, του έκοψαν το κεφάλι και σκότωσαν το μόλις δύο ετών κοριτσάκι του παπά.» Ο Μίκης Θεοδωράκης αναφέρεται στο δράμα του ιερέα –μάρτυρα λίγο πριν δολοφονηθεί. Αξίζει να το ακούσετε στο παρακάτωvideo.Στο 12.00 αρχίζει η περιγραφή .

Αξιοσημείωτος επίλογος… το μεγαλείο της ψυχής των ηττημένων

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ,ο άνθρωπος που βρέθηκε στο Δίστομο αμέσως μετά τη σφαγή, στο βιβλίο του «Η Οδύσσειά μου» γράφει για το γεγονός που τον σόκαρε θετικά στο τέλος του πολέμου: «Λίγο καιρό αργότερα η επαφή μας με το Δίστομο θ’ αποκτούσε και έναν αξιοσημείωτο επίλογο. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα, δεν πήγαν και τόσο καλά τα πράγματα, αφού μια γερμανική μονάδα κατάφερε να περικυκλωθεί από αντάρτες ακριβώς στην περιοχή του Διστόμου. Σκέφτηκα ότι αυτό ίσως θεωρηθεί από τους Έλληνες ως ευκαιρία για αιματηρή εκδίκηση, πόσο μάλλον που η περιοχή εδώ και καιρό είχε αποκοπεί από κάθε παροχή βοήθειας σε τρόφιμα. Ετοίμασα λοιπόν φορτηγά με τα αναγκαία τρόφιμα, έστειλα μήνυμα στο Δίστομο για την άφιξή μας και έτσι βρεθήκαμε στο δρόμο για εκεί, για άλλη μια φορά, η Κλειώ και εγώ.

Όταν φτάσαμε στα όρια του χωριού, μας συνάντησε μια επιτροπή, με τον παπά στη μέση. Έναν παλαιών αρχών πατριάρχη, με μακριά, κυματιστή, λευκή γενειάδα. Δίπλα του στεκόταν ο αρχηγός των ανταρτών, με πλήρη εξάρτυση. Ο παπάς πήρε το λόγο και μας ευχαρίστησε εκ μέρους όλων που ήρθαμε με τρόφιμα. Μετά πρόσθεσε: «Εδώ είμαστε όλοι πεινασμένοι, τόσο εμείς οι ίδιοι, όσο και οι Γερμανοί αιχμάλωτοι. Τώρα, εάν εμείς λιμοκτονούμε, είμαστε τουλάχιστον στον τόπο μας. Οι Γερμανοί δεν έχουν χάσει μόνο τον πόλεμο, είναι επιπλέον και μακριά από την πατρίδα τους. Δώστε τους το φαγητό που έχετε μαζί σας, έχουν μακρύ δρόμο μπροστά τους». Σ’ αυτή του τη φράση γύρισε η Κλειώ το βλέμμα της και με κοίταξε. Υποψιαζόμουν τι ήθελε να μου πει με αυτό το βλέμμα, αλλά δεν έβλεπα πλέον καθαρά. Απλά στεκόμουν κι έκλαιγα».

Τι να σχολιάσεις;

                                                               

Ανδρέας Χ. Αργυρόπουλος

http://e-theologia.blogspot.gr/2014/05/blog-post_30.html

Από την εκδήλωση"Χριστιανοί και Δικτατορία"

Πραγματοποιήθηκε χθες εκδήλωση που διοργάνωσαν τοΑντίφωνο και το βιβλιοπωλείο manifesto και είχε ως θέμα της την σχέση των Χριστιανών με τη Δικτατορία.Εισηγητές ήταν ο Μανόλης Μηλιαράκης , Πρόεδρος του πολιτικού κινήματος της "Χριστιανικής  Δημοκρατίας" και ο Ανδρέας Αργυρόπουλος,Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων.Ο Μανόλης Μηλιαράκης αναφέρθηκε στην παρουσία και δράση της Χριστιανικής Δημοκρατίας τα μαύρα χρόνια της Δικτατορίας.Μίλησε για τους αγώνες του Νίκου Ψαρουδάκη,του παπα-Πυρουνάκη,της νεολαίας της Χ.Δ. και τη μεγάλη προσφορά της εφημερίδας ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉ στον αντιδικτατορικό αγώνα.Ο Ανδρέας Αργυρόπουλος μίλησε με στοιχεία για τη απαράδεκτη στάση της Διοικούσας Εκκλησίας,των χριστιανικών αδελφοτήτων, των εκκλησιαστικών εντύπων,της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων αλλά και αρκετών πανεπιστημιακών δασκάλων που όχι απλά συμπορεύτηκαν με τη χούντα του Παπαδόπουλου αλλά πολλοί εξ αυτών υπήρξαν στυλοβάτες της.Στη συνέχεια παρουσίασε τους επισκόπους και τους ιερείς που το ίδιο χρονικό διάστημα τίμησαν τα ράσα τους,τους χριστιανούς εκπαιδευτικούς και τους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής της Αθήνας που δε φοβήθηκαν να συγκρουστούν με την επταετία.Η εκδήλωση που βιντεοσκοπήθηκε από το Αντίφωνο, θα είναι στη διάθεση όσων για τον οποιαδήποτε λόγο δεν μπόρεσαν να παραστούν.

http://e-theologia.blogspot.gr/2014/05/blog-post_1446.html

"ΜΕΝΟΥΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ" με(και) "ΑΥΡΑ" Χριστιανικής Ριζοσπαστικής Παρέμβασης

Στη  Θεσσαλονίκη συγκροτήθηκε το ψηφοδέλτιο "ΜΕΝΟΥΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ" με υποψήφιο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης τον πολιτικό επιστήμονα Γιώργο Ρακκά. Στο ψηφοδέλτιο αυτό μεταξύ των άλλων αξιόλογων υποψηφίων μετέχουν φίλες και φίλοι και συνοδοιπόροι,άνθρωποι προσφοράς με πλούσια δράση και θεολογικοπολιτική συγκρότηση που αξίζουν τη στήριξή μας.


Υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι:

 Ανανιάδης Βασίλειος, Μηχανικός Υπολογιστών

Νικολαΐδης Ιωάννης-Διονύσιος, Φοιτητής Πολιτικών Επιστημών

Νικολαΐδου Σοφία, Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια Ιστορίας

Για την 3η Δημοτική κοινότητα Θεσσαλονίκης

Ανανιάδης Παναγιώτης, Καθηγητής

Στη  Νεάπολη Θεσσαλονίκης στο σχήμα ΑΥΡΑ(Αυτόνομη Ριζοσπαστική Αυτοδιοίκηση) μετέχουν αρκετοί φίλοι από τον χριστιανοκοινωνικό χώρο μεταξύ των οποίων ο αδελφικός φίλος και συναγωνιστής ,ήδη δημοτικός σύμβουλος και  μέλος της Κ.Ε. της Χριστιανικής Δημοκρατίας,Μανόλης Τασόγλου

ΚΑΤΕΡΙΝΗ: Υποψήφιος για το Δήμο ο θεολόγος Δημήτρης Γάτας

Ο Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Δημήτρης Γάτας,συνάδελφος θεολόγος στη δήλωσή του μεταξύ των άλλων αναφέρει:

"Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μέσα από μια πολυσύνθετη κρίση (δημοσιονομική, ανθρωπιστική, πολιτιστική ,κρίση αξιών κτλ) που διέρχεται η χώρα μας και οι αντοχές μας δοκιμάζονται, είναι και τα χρόνια που επαναπροσδιορίζονται οι αρχές και οι αξίες μας.
Αναθεωρούμε τις προτεραιότητές μας, έχουμε πιστέψει ότι η εποχή μας απαιτεί να σηματοδοτήσουμε το νέο, το ανατρεπτικό, το διαφορετικό και να στείλουμε μήνυμα ελπίδας ιδιαίτερα στους νέους, στα παιδιά μας που βλέπουν τα όνειρά τους να συνθλίβονται και πολλοί να παίρνουν το δρόμο της ξενιτειάς ,μακριά από τους αγαπημένους τους.
Πιστεύω ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν και μέσα από καινοτόμες και ριζοσπαστικές ιδέες να δημιουργηθούν νέα δεδομένα που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις και τα όνειρά μας. Απαραίτητη προϋπόθεση να επικρατήσει η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ, να τελειώνουμε με το διαφθαρμένο πελατειακό καθεστώς που ζει και βασιλεύει στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Να αντιδράσουμε γι’ αυτό που συμβαίνει στις ζωές μας. Κέντρο της δράσης μας πρέπει να είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. ΠΡΩΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή , κανένας μόνος του στην κρίση..."

Εμείς να του ευχηθούμε :καλή επιτυχία!!!!